Sveti Sava

Sveti Sava ikona
Ikona Svetog Save

Sveti Sava je prvi Arhiepiskop Srpski, izborio se za nezavisnost Srpske Pravoslavne Crkve.
Slavi se 27. januara.
Sin je Stefana Nemanje župana srpskog, rođen 1169. godine. On je jedini svetitelj koga Srbi slave kao porodičnu slavu, crkvenu i školsku. Bio je reformator Srpske Pravoslavne Crkve. Rodio se kao Rastko, najmlađi sin raškog župana Nemanje. Kao mladić je otišao na Svetu Goru mimo volje roditelja i zamonašio se dobivši ime Sava. Sa ocem izgradio je manastir Hilandar u XII veku. Njegov otac Nemanja se takođe zamonašio i prešao u Hilandar gde je dobio ime Simeon i proveo poslednje godine zemaljskog života. Sava po očevoj smrti piše „Žitije Svetog Simeona“ te se smatra osnivačem stare srpske biografske književnosti. Posle Svete Gore dolazi u manastir Studenicu donoseći očeve mošti. Podigao je Crkvu Svetih Apostola u Peći, dve isposnice kod Studenice, učestvuje u izgradnji manastira Mileševa. a glavno njegovo ktitorsko delo jeste Žiča, koja kasnije postaje prvo sedište Srpske Arhiepiskopije. Umro je 1235. godine u Trnovu tadašnjoj bugarskoj prestonici. Njegove mošti je kralj Vladislav preneo u manastir Mileševu, a Sinan-Paša ih je 1594. spalio na Vračaru u Beogradu. Najverodostojniji lik Svetog Save naslikao je na mileševskoj fresci. Od 1840. se dan 27. januar slavi kao školska slava. Himna Svetom Savi je prvi put izvedena 1839. u Segedinu.